Het boek Business Model Generation richt zich op bedrijven. Het bespreekt daarin het Business Model Canvas: een template of ‘canvas’ waar je op een visuele, holistische manier je business model op plot. Tijdens het lezen van dit boek dacht ik steeds meer: dit model is perfect toepasbaar op het echte leven. Op mijn leven. Op het ‘Instituut Femke’.

Het leven is immers ook een businessmodel: een communicerend systeem met waardeproposities (wat heb je de wereld te bieden), kostenposten en inkomstenstromen (dat wat je geld kost of energie geeft), belangrijkste partners (vrienden, relatie), bronnen en je kernactiviteiten (dat wat je doet).

In onderstaand canvas plot ik mijn leven zoals dat eruit zag 6 jaar geleden, toen 33 jaar. Net weer vrijgezel en gestart met een nieuwe baan. Op z’n zachts gezegd een fase van Sex, Drugs & Rock ‘n’ Roll.

Het zal geen verrassing zijn: dit business model was onhoudbaar. Het ‘Instituut Femke’ dreigde om te vallen. Mijn waardepropositie was verkeerd, mijn kosten waren te hoog. Dit vroeg om het radicaal omgooien van mijn businessmodel.

In het echte leven noemen we dit een midlifecrisis.

Wijsheid komt gelukkig met de jaren. Inmiddels ziet mijn canvas er anders uit. Zolang die werkt uiteraard. Iedere 5 jaar onderzoek ik of mijn businessmodel nog werkt. Kijk ik of de investeringen die ik doe nog wel het juiste opleveren. Of mijn partners nog relevant zijn. Oftewel: ik neem het leven onder de loep en pas eventueel het canvas aan.

En dat is een stuk goedkoper en effectiever dan wegrijden op een Harley Davidson.