Tinder blijkt een fantastische innovatietool. Experimenteren met je eigen gedrag was nog nooit zo eenvoudig: installeer de app, selecteer wat mannen, ga op date en test iedere keer een andere versie van jezelf. Gratis toegang tot de meest bereikbare onderzoeksgroep, een snelle doorloop van testrondes gegarandeerd. Ideaal. Let’s date to innovate!

In 2014 zag ik daten als een persoonlijk innovatieproject. Ik gebruikte Tinder om mezelf te veranderen – want dat was behoorlijk nodig. De ‘ik’ uit mijn persoonlijke business model stopte alle energie in werk, dronk te veel en sliep te weinig. Dat kon niet meer. Het was tijd voor een update, met nieuwe waarden, een betere kosten-batenbalans en constructiever gedrag.

Maar hoe verander je jezelf? Hoe oefen je nieuw gedrag? Dat kan bij de psychotherapeut, maar ik besloot mijn nieuwe ik te testen bij volslagen vreemden. Mannen. ‘Wat vindt de gebruiker van dit prototype?’

In 11 maanden zat ik elke week met een andere man aan de bar, 48 in totaal. Iedere date beschouwde ik als een sprint waarin ik een nieuwe karaktertrek testte. Wat gebeurt er als ik géén alcohol drink? Als ik eens niet op mijn eerste date zoen? Als ik stiltes laat vallen en niet grappig probeer te zijn? Stuk voor stuk allemaal nieuw en spannend gedrag voor mij. Maar als je iemand niet kent, en het hoofddoel niet per se ‘succes’ hebben is, dan wordt falen een stuk eenvoudiger.

Wat ik bij elke date leerde, nam ik weer mee naar de volgende date. Zo scherpte ik mezelf voortdurend aan. Ik was mijn eigen cognitieve gedragstherapeut. Ik noemde het voor de lol ‘agile daten’: date fast, fail fast, learn fast!

Ik hoor je denken: is dat niet vermoeiend? Jazeker, innoveren, experimenteren en testen is vreselijk vermoeiend. En zoals een goed innovatieproces betaamt, is het rommelig, onzeker, frustrerend en kent het een crisis. Zonder crisis geen groei. Zonder groei geen doorbraak. Want in het hart van de crisis ligt vaak het juiste antwoord.

Die crisis manifesteerde zich bij mij in de vorm van een wrak dat op de bank eindigde. Zoveel daten is voor niemand gezond. Ik dacht dat ik datete om mezelf te veranderen, maar realiseerde me dat ik gewoon bang was alleen over te blijven. En dat veel daten me niet van die angst af zou helpen. Sterker nog, het maakte het erger. Hoe langer je niemand tegenkomt, hoe meer dat idee versterkt wordt.

Ik gooide Tinder in de hoek en vond het wel even mooi geweest met project Femke 2.0.

Het positieve van een crisis is dat het je dwingt tot stilstaan en reflectie. Wat is de volgende juiste stap? Ik liet los en liet het proces zijn werk doen. En net als in creatieve processen is dat ‘when the magic happens’. Twee weken later kwam ik die leuke man tegen die dat wrak dat ik was helemaal leuk en prima vond. Of beter gezegd, wat ik bestempelde als ‘wrak’, was gewoon mijn authentieke zelf. Mijn betere versie.

Een innovatieproces kent falen en crises: veranderen is pijnlijk en moeilijk. Daten is een vrolijke versie van wat we bij organisaties proberen te doen. Maar het onderliggende proces en de mindset zijn vergelijkbaar: het leven durven zien als experiment, open staan voor de uitkomst, eerlijk durven zijn en vooral: testen, bijschaven en actief bijhouden wat je leert. Niemand wil falen, maar gek genoeg zijn mislukte dates wel altijd de verhalen die het meest succesvol zijn. Ik dank Tinder voor de geleerde lessen – en de man.

 


PS. In  2015 bedankte ik de mannen in een video voor onze dates. Ook omdat ik de best gelezen schrijver van A Twist Of Lime werd met mijn datingverhalen.

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save